Nie zgadzam się, ze stwierdzeniem, że ta nowa podstawa programowa “to w sumie to to samo, ale innym językiem”. To bardzo spłyca jej przesłanie. Nowa podstawa wymaga wprost podejścia, do którego obecna podstawa zapraszała.

Dla jednych z nas – nie będzie to nic nowego. Dla innych – może, będzie wymagała nowej refleksji nad swoją pracą. Jedni poczują, że robi porządek w ich codzienności. Inni – mogą czuć niepokój, bo coś jest tam dla nich nowe, zupełnie obce. Ale – każda nauczycielka przedszkola – odnajdzie się w tym, znajdzie swoją drogę. 

Komu będzie trudniej? Bez wątpienia, nauczyciel, który stosuje metody podawcze, oglądowe – w niewielkim stopniu angażujące dzieci do działania – będzie miał większy krok do zrobienia. 

Trudniej będzie także nauczycielowi, który pracuje w małowspółpracującym środowisku, bo ta podstawa, pośrednio zaprasza do międzygrupowej współpracy. 

Z innymi wyzwaniami mierzyć się będzie nauczyciel w przedszkolu wiejskim, z innymi – ten, w przedszkolu miejskim. Z innymi – ten, który ma współpracującą grupę, z innymi ten, któremu trudno ustawić dzieci w pary.

Nauczycielka, która bliżej zna STEAM oraz metody twórcze i problemowe – czuje tę podstawę z miejsca. Nauczycielka, która czuje open-ended toys, projektowanie uniwersalne – też szybko wejdzie w temat. Dr Mironiuk – Strapagiel świetnie pokazuje jak to działa u niej w praktyce.

Ten nauczyciel, który karty pracy wykorzystuje jako dodatek, tło –  tam, gdzie realnie uzupełniają, a także utrwalą, np. umiejętność czytania – też nie jest zaskoczony. Ten, który działa metodą projektów, gier, zwiadów, terenowego bingo, pokazów czy storytellingu – myślę, że też czuje ten dokument. Nauczycielka, która korzysta z tego, co oferuje lokalna społeczność – doceni, że podstawa porządkuje te działania, które od zawsze robi. Śmiem twierdzić, że taki losowy subskrybent Strefy Premium czuje ten klimat – to o takie zabawy chodzi, taki sposób prowadzenia dziecka, takie miejsce papierowych pomocy.

Przede wszystkim nie warto traktować nowej podstawy jako powodu do nerwowego przepisywania wszystkiego od zera. Dużo mądrej, dobrej pracy, którą nauczycielki wykonują każdego dnia, nadal mieści się w kierunku wskazanym przez podstawę: zabawa, rozmowa, ruch, kontakt z przyrodą, samodzielność, relacje i twórczość są bardzo mocno obecne w nowych zapisach.
Nie warto też sprowadzać podstawy do zadań do odhaczenia – ten dokument naprawdę ma potencjał mądrze wspierać nauczycieli i dziecko. Warto poczuć go tak “od serca”. 

Przy wychowaniu przedszkolnym szczególnie ważne jest rozumienie procesu. Dziecko nie rozwija sprawczości dlatego, że raz wypełniło kartę pracy o podejmowaniu decyzji. Nie rozwija osobistych kompetencji kolorując uśmiechniętą buźkę na karcie pracy. Rozwija ją wtedy, gdy wielokrotnie może decydować, próbować, popełniać błędy, poprawiać, pytać, współpracować i widzieć efekty swojego działania – gdy uczestniczy w mądrze projektowanych działaniach edukacyjnych.

Nie warto również nadinterpretować zapisów cyfrowych. Nowa podstawa nie zachęca do zwiększania czasu ekranowego. Przeciwnie – podkreśla ograniczenie korzystania z urządzeń ekranowych przez dzieci oraz potrzebę troski o higienę cyfrową.

Rozpoczęcie nowego roku na pewno ułatwi Ci niezbędnik nauczyciela przedszkola.