We Wrocławiu w ramach Miejskiego Programu Profilaktyki Logopedycznej co roku organizowany jest Przegląd Wiersza, Bajki i Etiudy Logopedycznej. Podczas przeglądu łamańce językowe i logopedyczne figle zaprezentowane są w pięknej oprawie artystycznej przygotowanej przez przedszkolaki. Etiuda logopedyczna dla przedszkolaków to ciekawa propozycja nie tylko dla tych, którzy gimnastykują języki – to krótki spektakl dla każdego! Polecam Waszej uwadze!

Etiuda logopedyczna dla przedszkolaków – kiedy i po co?

Etiuda logopedyczna dla przedszkolaków to propozycja dla nauczycieli, ale także logopedów pracujących w przedszkolach. Przegląd wiersza i etiudy logopedycznej to inicjatywa, którą warto propagować. Jednak, przygotowany spektakl (a także inne, których scenariusze możecie odszukać w sieci) to doskonały materiał na krótki występ, który zaprezentowany może być w ramach występu na Dzień Rodziny, Dzień Mamy i Taty lub Dzień Wiosny. Poniższy spektakl przyda się, jeśli organizujesz:

  • Dzień Mamy i Taty
  • Święto Rodziny
  • Dzień Babci i Dziadka
  • Dzień Wiosny.

Etiuda logopedyczna dla przedszkolaków – scenariusz

Przygotowana scenka to jeden z krótszych skeczy. Warto – chcąc skorzystać z niego w ramach innych uroczystości – wpleść w niego wierszyki z życzeniami z innych scenariuszy (do których linki załączę poniżej), poprzedzając je frazą “Motyl, żuczek i biedronka, samych wspaniałości życzy wam nasza łąka”. W plikach na końcu wpisu znajdziecie scenariusz, który w tym roku jest naszą propozycją na Dzień Mamy i Taty, łączący etiudę, życzenia dla rodziców i pożegnanie najstarszych przedszkolaków (w naszym przedszkolu tradycyjnie żegnamy dzieci na ostatniej uroczystości z rodzicami) .

Etiuda logopedyczna dla przedszkolaków – tekst

Na scenę wychodzą owady.

Owady kucają zwinięte w kuleczki. Przed nimi leżą dzwonki chromatyczne („cymbałki”).

Słońce przechadza się po scenie. Dotyka kolejno każdego owada. Dotknięty owad siada na piętach, przed dzwonkami.

 

SŁOŃCE:

Słońce zaświeciło dzisiaj na łące, (kończy zdanie i np. obraca się wokół własnej osi jak baletnica)

Obudziło wszystkich – bo to czas na koncert! (przeciąga się, ziewa)

 

Do, re, mi/ re, mi, fa (wykonuje gest jakby grało)

Niech orkiestra cała gra! (wskazuje na orkiestrę)

 

Owady grają na dzwonkach do, re, mi, re, mi, fa (CDE, DEF)

 

SŁOŃCE (rytmicznie, gdy owady skończą):

Niech orkiestra cała gra!

 

Słońce siada do dzieci przy dzwonkach.

 

PIOSENKA (nr 16, 28, płyta Muzylek Moni Monika Kluza)

 

Wszyscy razem dziś śpiewajmy.

Na dzwoneczkach pięknie grajmy.

Do, re, mi, re, mi, fa  (C D E, D E F)

Niech orkiestra cała gra.

La, la, la, sol, sol, sol (A A A, G G G)

Dźwięki z nami tańczyć chcą.

 

Owady i słońce wstają.

SŁOŃCE:

Kto jest z nami?

 

Owady wychodzą o krok do przodu po przedstawieniu się:

 

CHRZĄSZCZE:

Chrząszcze!

 

PSZCZOŁY:

Pszczoły!

 

ŻUK:

Żuk wesoły!

 

Gdy wyjdzie ostatnia osoba kłaniają się w jednym momencie.

 

SŁOŃCE:

A świerszcze?

 

OWADY RAZEM:

Śpią jeszcze!

 

PSZCZOŁA (staje z boku, jako pierwsza w rzędzie):

Wczoraj deszcz ich zmoczył! (pokazuje deszcz)

 

OWADY RAZEM (bez pszczoły, odwracają głowę do prawej, jakby puszczały foszka):

Fe!

 

PSZCZOŁA:

Mróz poszczypał! (pokazuje szczypanie)

 

OWADY RAZEM (bez pszczoły, odwracają głowę do lewej, jakby puszczały foszka):

Fe!

 

PSZCZOŁA:

A wiatr gonił bez ustanku! (rozkłada ręce na boki)

 

OWADY RAZEM (bez pszczoły, kładą ręce na biodra):

O, nie!

 

SŁOŃCE:

Może szalik i czapka załatwią sprawę? (skrobie się po głowie)

 

ŻUK:

Bez nich zacznijmy zabawę! (machnął ręką)

 

SŁOŃCE (chwyta dzwonki):

Gdy uderzę raz, prosto stoicie! (pokazuje jak stanąć, prościutko)

Gdy uderzę dwa razy, dzióbek robicie! (pokazuje dzióbek)

Gdy uderzać będę raz po raz, buziaki wysyłacie! (buziaki)

Gdy pałeczkę dam do góry – dmuchacie! (pokazuje)

 

Słońce wykonuje kolejno ruchy: gdy słońce uderza raz – dzieci stają prosto, dwa razy – robią dzióbek, pięć razy raz po raz – cmokają, gdy daje pałeczkę do góry – dmuchają. Powtarza całość dwa razy.

 

PSZCZOŁA:

Patrzcie do góry! Wskazuje palcem niebo.

 

CHRZĄSZCZ:

Nadlatują chmury,

niebo się zmienia! Łapie się za głowę.

 

SŁOŃCE:

Przyszedł więc czas na szybkie do widzenia!

Zamykam oczy, bo zaraz mokro będzie wszędzie

A gdy otworzę, już Was tu nie będzie!

 

Owady usuwają się w bok sceny i zamieniają znów w kuleczki. Słońce ziewa, siada skrzyżnie obok nich i zasypia (głowa na złożone ręce).

Etiuda logopedyczna dla przedszkolaków – pliki do pobrania

Facebook Comments