Trafiłaś właśnie na blog nauczycielki przedszkola. Bardzo mi miło!

Pani Monia – kilka słów o mnie

panimoniaLubię kiedy dużo się dzieje, może dla tego jestem też logopedą, anglistką i panią od korepetycji wszelkich 🙂 A może dlatego, że to jedna z tych finansowo niedocenianych profesji.

Jestem też wiecznie studentką, aktualnie neurologopedii. Od podstawówki byłam kujonkiem, dziś różni mnie tylko to, że z okularów przeszłam na soczewki 🙂

W pracy cenię kreatywność – nauczycieli i dzieci 🙂

Mam szczerą nadzieję, że w murach swojej placówki wychowam genialnych małych ludzi, a jeśli nie, to po prostu dobrego, pozytywnego małego człowieka, który z pasją będzie zdobywał świat i przyjaciół. Może to będzie sportowiec, może aktor, może raper. Na wszelki wypadek uczymy się wszystkiego:)

Uwielbiam słuchać dialogów dzieci. Można pęknąć ze śmiechu.

Uwielbiam też słuchać monologów Łony. Też można pęknąć ze śmiechu 🙂

Bardzo lubię to co robię.

Lubię też Dawida Podsiadło, Melę Koteluk, OSTRa, kilka piosenek Disclousure… i generalnie prawie każdą muzykę na żywo, poza disco polo.

Lubię sushi i tajskie curry.

Lubię czarny kolor.

Nienawidzę spodni. Uważam je za fatalnie niewygodne i akceptuję tylko dresy na siłowni.

Wiecznie marzę o podróżach i za dziesięć lat na pewno założę kolejnego bloga, dokumentującego moje zapierające dech w piersiach wyprawy na koniec świata… Być może 🙂

Pani Monia –  M!

Imię każdej z osób w naszej rodzinie zaczyna się na M. Podobnie jak imiona naszych pupilków. I imiona naszych partnerów i tylko ta część jest przypadkowa, przynajmniej taką wersję podtrzymujemy.

Czasem piszę opowiadania dla dzieci. Czasem wiersze rymem częstochowskim. Czy dobre? Czasem pewnie tak, ale Mickiewicz raczej by ze mną herbatki nie popijał.

Mam kota. Każda przedszkolanka prędzej czy później go ma. To się ma we krwi. Mój kot, a właściwie kotka (Milka) jest moją chodzącą pedagogiczną klęską – rozpieszczona, nie stosuje się do zasad, właściwie nie sprząta, a często robi bałagan. Zachowuje się czasem jak pies. Co by nie rzec – kocham ją szalenie 🙂 Jest śliczna, lekko grubawa, zajada się rybkami z puszki:

Ten blog powstał z myślą o dzieciach i nauczycielach, o rodzicach, jako inspiracja do dobrej zabawy, nauki i odkrywania świata 🙂

Miłego czytania!

Pytania, propozycje: blogpanimonia@gmail.com

Facebook: https://www.facebook.com/blogpanimonia

Zapisz

Facebook Comments